Uziarnienie

Podstawą określenia gatunku gleby jest jej skład granulometryczny, czyli udział frakcji mechanicznych o określonej wielkości cząstek. Cecha ta ma istotne znaczenie dla wielu fizycznych i chemicznych właściwości gleb, w tym właściwości retencyjnych, naturalnej zawartości zanieczyszczeń, odporności na zmiany odczynu, oraz pojemności sorpcyjnej gleb. Skład granulometryczny wpływa również bezpośrednio na procesy migracji zanieczyszczeń w glebie i ich biodostępność. Reprezentacja gatunków gleb w punktach pomiarowych jest charakterystyczna dla pokrywy glebowej kraju.

Analizy składu granulometrycznego gleb w 2025 roku umożliwiły klasyfikację gleb według normy BN-78/9180-11 oraz klasyfikacji Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego (PTG) z 2008 roku. Stosując klasyfikację gleb wg normy BN-78/9180-11, najczęściej reprezentowane były: ps – piasek słabogliniasty, pgm – piasek gliniasty mocny, pgl – piasek gliniasty lekki oraz płi – pył ilasty, które łącznie reprezentowały ponad 50% wszystkich próbek. Stosując klasyfikację PTG najliczniej występowały gp – glina piaszczysta, pyg – pył gliniasty oraz pg – piasek gliniasty, które łącznie stwierdzono w 85% próbek.